: قُلْ يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُوا مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا  ..." "بگو: اي بندگانم ! اي آناني كه در معاصي زياده روي كرده ايد ! از لطف و مرحمت خدا نااميد نگرديد قطعا خداوند همهي گناهان را مي آمرزد ..." احساسي كه از اين آيه بدست مي آيد زخم باز را دوباره پيوند مي زندآيا دعوتي بهتر از اين آيه براي توبه وجود دارد؟ گويا امر مهمي را به تو مي گويد گناهانت زياد شده و از او دور شدي و پريشان گشته اي اما اگر بيايي و بگويي خداوندا ! توبه ام را بپذير او به تو مي گويد: مي پذيرم بنده ام. به ظرافت آيه بنگر مي گويد: " بندگانم" و نمي گويد اي مجرمين و اي سركشان نيز مي گويد :" اي كساني كه به ضرر خود اسراف نموده ايد" كلمه گناه را نام نبرده است كه آبرويشان را ببرد.