خدا

 

 

هزار مرتبه کردم فرار و دیدم باز

تو از کرم به من آغوش خویش کردی باز

به لطف و رحمت و عفو و کرامتت نازم

که می‌کشی تو ز عبد فراری خود ناز . . .

مرگ

عبرتها به سخن امدند!کجاست گوش شنوا؟حقایق آشکار شدند کجایند پزوهشگران؟راه روشن ونمایان است کجایند قدم زنندگان؟با این سرعت به کجا می روی ؟به بهشت یا جهنم؟

آیا می دانی لحظه ،لحظه زندگی تو را ثبت می کنندوگفته هایت راجمع می کنند ونیت واراده تورا می دانند وحرکات وسکنات تومحاسبه می شود(

أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَن يُتْرَكَ سُدًى

)

موی سفید تورا به نزدیک شدن سفر خبر می دهدپیش رویت منازل وگردنه های زیادی است که ناچار باید انها را طی کنی،پس از خواب گران برخیزواز غفلت باز ای.

اولین گردنه مرگ                     

خداوند از ان بعنوان مصیبت یاد می کند(

إن أنتم ضربتم في الأرض فأصابتكم مصيبة الموت

)

علما می گویندشدت سکرات قابل توصیف نیست مگر برای کسی که انرا بچشد کسی که آنرا احساس نکرده گمان می کندمانند سایر دردهاست،درد سکرات بر روح هجوم می اوردوهمه اعضارا در بر می گیرد،رگ وپی وهمه عصب ها ومفاصل وجزءجزءبدن را پوشش می دهداز بالای سر تا پایین قدمین،با هیچ مثالی نمی توان آن را تبیین نمود.

خدايا!

من دلم قرصه!

كسي غير از تو با من نيست

خيالت از زمين راحت، كه حتي روز روشن نيست

كسي اينجا نميبينه، كه دنيا زير چشماته

يه عمره يادمون رفته، زمين دار مكافاته

فراموشم شده گاهي، كه اين پايين چه ها كردم

كه روزي بايد از اينجا، بازم پيش تو برگردم

خدايا وقت برگشتن، يه كم با من مدارا كن

شنيدم گرمه آغوشت
  
اگه ميشه منم جا كن...

 

الله اکبر؛ مرکب از دو کلمه است؛ یکی لفظ جلاله ی”الله” و دیگری “اکبر” است.
الله؛ اسم عَلَمی است بر ذات باری تعالی، و کلمه ی اکبر؛ بر صیغه ی “أفعل” است و معنای تفضیل را می رساند، بنابراین روی هم رفته معنای “الله اکبر” چنین است:
یعنی خداوند سبحان بزرگتر از هر چیزی است در این وجود، و بالاتر و عزیزتر از هرآنچه است که در خیال متصور می شود.

یا خداوند سبحان بزرگتر از هر چیزی (در پادشاهی، و در خالقیتش، و استحقاقش بر عبادت، و توصیف وی به صفات کمال، در اطاعت کردن اوامرش، در زنده گرداندن و میراندنش، رزق دادن) است و خلاصه آنکه الله تعالی بزرگتر از هر چیزی در (ربوبیت و الوهیت و صفات کمال) است.

بدین امید به سر شد دریغ عمر عزیز

 

      که آنچه در دلم است از درم فراز آید

      امید بسته بر آمد ولی چه فایده زانک

      امید نیست که عمر گذشته باز آید

      کوس رحلت بکوفت دست اجل

      ای دو چشمم وداع سر بکنید

       ای کف دست و ساعد و بازو

       همه تودیع یکدگر بکنید

       بر منِ اوفتاده دشمن کام

      آخر ای دوستان گذر بکنید

       روزگارم بشد بنادانی

       من نکردم شما حذر بکنید