داود علیه السلام

داود علیه السلام
 
آزمایش داود
داود علیه السلام همچون جنگاوری شجاع و شیرمرد پرورش یافت‌ که به انجام دشوارترین و خطرناک‌ترین امور مبادرت می‌ورزید و مشکلات را با سرپنجه‌ی تدبیر خود حل می‌کرد؛ او هنوز نوجوان بود که شرایط‌، او را به نبرد با نیرومندترین ستمگر کشانید

ادامه نوشته

 

سلیمان علیه السلام

 

حکمت سلیمان

داود علیه السلام بر تخت پادشاهی بنی‌اسرائیل تکیه زد و به داوری اختلافات میان مردم و تدبیر امور آنان و مراقبت از وحدت و رفاه در بین مردم همت می‌گماشت و آنان نیز همواره نزد او می‌آمدند، حوادث زندگی خود را برایش بیان می‌کردند و شکایت خود را همراه با ارائه‌ی دلیل و برهان عرضه می‌نمودند و او در تمام این موارد با قسط و عدل به داوری و حل ‌و فصل شکایات می پرداخت‌.

ادامه نوشته

ادریس علیه السلام

ادریس علیه السلام
 
 
{ وَاذْکرْ فِی الْکتَابِ إِدْرِیسَ إِنَّهُ کانَ صِدِّیقًا نَبِیا (٥٦)وَرَفَعْنَاهُ مَکانًا عَلِیا (٥٧)}[1] (مریم: 57- 56).
 
ادریس علیه السلام یکی از پیغمبران بزرگواری است که خداوند در قرآن کریم از او سخن به میان آورده و در برخی از سوره‌های قرآن به بیان او پرداخته است. او جزو آن عده از پیغمبرانی است که واجب است به صورت قطعی و جزمی به نبوت و رسالت همه‌ی آنها ایمان داشته باشیم، چون قرآن نام او را به صراحت ذکر کرده و شخصیت او را به عنوان نبی و صدیق تعریف کرده است.

ادامه نوشته

هود علیه السلام

هود علیه السلام 
{ وَإِلَى عَادٍ أَخَاهُمْ هُودًا قَالَ یا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ مَا لَکمْ مِنْ إِلَهٍ غَیرُهُ أَفَلا تَتَّقُونَ (٦٥) }[1] (اعراف: 65).
 
ذکر هود در قرآن:
در قرآن کریم هفت بار سخن از هود علیه السلام آمده است از جمله در سوره‌های اعراف و شعراء، و یک سوره‌ی قرآن بنام هود نامگذاری شد. خداوند متعال او را به سوی قبیله‌ی بزرگی از انسانهای قدبلند و غول پیکر به نام عاد مبعوث کرد. خداوند در وصف آنها می فرماید:{ کذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِینَ (١٢٣)إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلا تَتَّقُونَ (١٢٤) }[2] (شعراء: 124-123).

ادامه نوشته

ذوالكفل علیه السلام

 

{ وَاذْكُرْ إِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ وَكُلٌّ مِنَ الأخْيَارِ (٤٨)} (ص: 48).

ادامه نوشته

زكريا علیه السلام

 

 

 

(وَزَكَرِيَّا إِذْ نَادَى رَبَّهُ رَبِّ لَا تَذَرْنِي فَرْدًا وَأَنْتَ خَيْرُ الْوَارِثِينَ)[1] (انبياء: 89).

ذكر وي در قرآن
نام زكريا در قرآن 8 بار آمده است، در سوره‌هاي آل عمران، مريم،‌ انعام و انبياء. اما داستان او به صورت مفصل در سوره هاي آل عمران و مريم آمده است. سوره‌ي مريم از ابتداي سوره تا آيه‌ي 15 اختصاص به داستان او دارد. (كهيعص (1) ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهُ زَكَرِيَّا (2) إِذْ نَادَى رَبَّهُ نِدَاءً خَفِيًّا)[2] (مريم: 3-1).
او به طور قطع از پيغمبران بني اسرائيل و از نسل سليمان پسر داود بوده و نسبه‌اش به يعقوب موسوم به اسرائيل مي‌رسد. زكريا جزو پيغمبراني است كه ايمان به آنها به تفصيل واجب است.

ادامه نوشته

خلیل الله از درون آتش نمرود تا چشمه زمزم

خلیل الله از درون آتش نمرود تا چشمه زمزم

 

 

أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِیحَآجَّ إِبْرَاهِیمَ فِی رِبِّهِ أَنْ آتَاهُ اللّهُ الْمُلْکَ إِذْ قَالَإِبْرَاهِیمُ رَبِّیَ الَّذِی یُحْیِـی وَیُمِیتُ قَالَ أَنَا أُحْیِـی وَأُمِیتُقَالَ إِبْرَاهِیمُ فَإِنَّ اللّهَ یَأْتِی بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِبِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِی کَفَرَ وَاللّهُ لاَ یَهْدِی الْقَوْمَالظَّالِمِینَ [البقرة : 258]
آیا باخبری از کسی که با ابراهیم در باره(الوهیتویگانگی)پروردگارش راه مجادله وستیز در پیش گرفت، بدان علت که خداوند بدو حکومتوشاهی داده بود

ادامه نوشته

لوط علیه السلام

لوط علیه السلام 
{وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ وَأَنْتُمْ تُبْصِرُونَ (٥٤)أَئِنَّکمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّسَاءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ (٥٥)}[1] (نمل: 55-54).
 
ذکر از لوط در قرآن:
لوط علیه السلام یکی از پیغمبران بزرگوار است. خداوند در سوره‌های الأعراف، هود، الحجر، الشعراء و النمل و غیره از او سخن به میان آورده‌ است در برخی داستان او را به صورت مفصل بیان کرده است و در بعضی دیگر به طور مجمل و کوتاه.

ادامه نوشته

حضرت صالح علیه السلام

حضرت صالح علیه السلام {وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا إِلَى ثَمُودَ أَخَاهُمْ صَالِحًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ فَإِذَا هُمْ فَرِیقَانِ یخْتَصِمُونَ (٤٥) }[1] (نمل: 45). نسبه‌ی صالح علیه السلام : صالح پسر عبید پسر آصف است. نسبه‌اش به سام پسر نوح منتهی می‌شود. خداوند متعال او را به سوی یکی از قبایل عرب بائده به نام ثمود فرستاد، این قبیله از باب انتساب به یکی از اجدادش، ثمود پسر عامر به این نام شهرت پیدا کرده است او از اولاد سام پسر نوح بوده است.

ادامه نوشته

نوح علیه السلام

نوح علیه السلام 
{ وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَى قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِیهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلا خَمْسِینَ عَامًا فَأَخَذَهُمُ الطُّوفَانُ وَهُمْ ظَالِمُونَ (١٤)}[1] (عنکبوت: 14).
 
نسب نوح:
نوح پسر لامک پسر متوشلخ پسر اخنوخ «ادریس» است. ادریس جد اکبر او به شمار می‌رود. نسبت ادریس هم به «شیث» پسر آدم ابی البشر برمی‌گردد فاصله زمانی بین آدم و نوح بیش از هزار سال بوده است. در روایتی از تورات 1056 سال ذکر شده است.

ادامه نوشته

وصف بهشت در قرآن کریم

 

وصف بهشت در قرآن  کریم

 

حتما بخوانید ...

ادامه نوشته

منازل بهشت

منازل بهشت

 

خداوند بلند مرتبه برای مقربان و مومنان وکسانی که به اعمال شایسته ملازمت می ورزند و دستورات پروردگارشان را از جمله نماز ، روزه ، حج وزکات ودیگر فروعات دین را به طور احسن انجام داده وبا مردم با حسن سلوک رفتار می کنند وحب دنیای فریبنده را از قلبهایشان زدوده دائما با نفس و شیطان در ستیزند ، پاداشهایی در نظر گرفته است که در روز قیامت به آنان عنایت می کند. آن پاداشها عبارتند از: باغها،کاخها،میوه ها و همسران بهشتی که ساکنین بهشت از آنها استفاده نموده ودر کمال لذت بسر میبرند.

منازل بهشت بر حسب اعمال بندگان متفاوت است آنانی که اعمال بهتر و بیشتر انجام داده اند مقام و درجه و نعمتهای آنها بهتر وبیشتر است وکسانی که اعمال کم و جدیت کمتری به خرج داده اند بهشتشان از نظر رتبه و مقام پایین تر است.

اما منازل وباغهایی که نام آنها در قرآن آمده است:

1-جنة الفردوس    2-جنة عدن   3-جنة النعیم   4-جنة مقعد الصدق   5-المقام الامین   6-دار الخالد(خانه جاویدان)   7-دارالسلام  8-جنة الماوی       9-دار الحیوان   10-دار المقامه.

جنة الفردوس

جنة الفردوس(

1

جنة الفردوس

عالیترین و با فضیلت ترین منزلگاه در بهشت جنة الفردوس می باشد که خداوند در قرآن می فرماید :                                     {مؤمنین واقعی وارث انند ، و بهشت فردوس را به ارث می برند وجاودانه در آن ، خواهند ماند}. (سوره مؤمنون:10-11)

و نیز در این باره می فرماید:

{کسانکسانی که ایمان آورده اند وعمل صالح انجام داده اند ؛ باغهای فردوس محل پذیرائی آنها خواهد بود.}(سوره کهف:107)

رسول پیامبراکرم (ص) بهشت فردوس را بالاترین وعالیترین بهشت معرفی کرده و پیروانش را به درخواست آن از پروردگار دستور داده اند در حدیثی می خوانیم:

حضرت معاذ بن جبل (رض) می فرماید : که از رسول اکرم (ص) شنیدم که فرمودند:
بهشت صد درجه دارد ، فاصله هر درجه تا درجه دیگر همچون فاصله زمین وآسمان است ، بلند ترین و عالیترین منزل آن "فردوس" و وسط آن نیز "فردوس" می باشد و عرش الهی بر فراز آن قرار دارد و نهرها و جوی های آب از آن سرچشمه  می گیرد.
و بعد فرمودند : وقتی از خدا تقاضای بهشت می کنید "فردوس" را تقاضا نمایید.
برای بهشت فردوس معانی زیادی ذکر شده است باغ و بوستان باغهای انگور وباغهایی که هرگونه میوه داشته باشند ، باغهایی که پوشیده از درخت ودارای آب فراوان و احیانأ دارای درختان انگور بسیار باشند

جنة عدن

جنة عدن

 

بهشت عدن با ذکر صفات و نعمتهایی که لایق ساکنین آن می باشد یازده مرتبه در قرآن آمده است.

{باغهای ماندگاری که  خداوند مهربان آن را به بندگان خود وعده داده است و ایشان نادیده بدان ایمان دارند.}(مریم : 61)

{و خانه های پاکیزه در باغهای جاوید.}(صف : 12)

(جنات) جمع (جنت) است اشاره به باغهای متعدد بهشتی است و عدن به معنی اقامتگاه همیشگی ، نه مانند باغهای دنیا که درختانش خزان دارد و بعد از چند سال می خشکند و چشمه هایش کم آب می شود و گاه به کلی خشک می گردد و گاهی آفت میوه ها را از بین می برد و ساقه ها را از درون تهی می کند ، بلکه از هرگونه بلا و آفت و خزان و خشکیدن محفوظ و مصون هستند .   از رسول اکرم (ص) در وصف بهشت عدن منقول است :

ارشاد رسول اکرم (ص) است : وقتی که خداوند بهشت عدن را آفرید در آن چیزهائی قرار داد که هیچ چشمی ندیده ، و هیچ گوشی نشنیده و بر قلب هیچ کسی خطور نکرده است ، سپس خداوند به بهشت دستور داد که سخن بگو ، بهشت گفت : " بدرستی که مؤمنان رستگار شدند ."

جنة النعیم

جنة النعیم

 

سومین منزلگاه بهشت که خداوند متعال به مؤمنان وعده داده است " جنة النعیم " می باشد که نعمتهای مادی و معنوی در آن موج می زند که خداوند برای افراد خصوصی خویش مهیا ساخته است پنج گروه از آنها در قرآن ذکر شده است که به شرح زیر می باشد:

گروه اول : مقربون

افرادی که مقرب درگاه خداوند هستند داخل جنة النعیم می شوند .

{سابقون و پیشگامان ، مقربان (درگاه خداوند ) می باشند و در بهشت های پر نعمت جای دارند } . (واقعه :11-12)

گروه دوم : مخلصین

مخلصین کسانی هستند که اعمال و رفتارشان تنها برای خداوند است و شریکی را در برابر خداوند قرار نمی دهند و آن کسانی که اعمال خود را آمیخته به ریا نمی کنند . قرآن کریم درباره آنها می فرماید :

{جز بندگان مخلص پروردگار ( که از همه این مجازات هایی که در آیات گذشته ذکری از آنها به میان آمده به دور هستند ، برای این بندگان مخلص ) ، روزی معین است ، برای آنان میوه های گوناگون پر ارزش مهیا شده است و ایشان مرود احترام خدا وفرشتگان هستند و در باغهای پر نعمت بهشت و "جنة النعیم" ساکن می باشند }. (سوره صافات : 40-43)

در توبه

 

 

پيامبر صلي الله عليه و سلم مي فرمايد:

الله تعالي روزخلقت آسمانها و زمين دربي را خلق نمود و آنرا از جانب مغرب باز گذاشت پهناي اين در به اندازه پيمودن يك مسير به مدت هفتاد سال توسط يك سواره است و هنوز هم آنرا طي نكرده است يعني شخصي سواره هفتاد سال در عرض آن راه مي رود اما باز هم به آخرش نمي رسد . سپس پرسيد آيا مي دانيد اين درب چيست ؟گفتند نه يا رسول الله! فرمودند:آن در توبه است. اين درب دري وسيع باز و بزرگتر از گناهانت است. و در ادامه فرمودند: كه هر گاه خورشيد از مغرب طلوع كرد بسته مي شود.

نماز خواندن و عواقب تارک نماز

بسم الله الرحمن الرحیم
. نماز عامل خوشبختى است و عاقبت و سرنوشت انسان در روز قیامت به نماز بستگى دارد. از این روی پیامبر مکرم اسلام در سخن گهربار خود میفرماید: «من صلی الصلوات الخمس مع الجماعة فله خمسة اشیاء: الاَول: لا یُصِیبُهُ فقر فی الدنیا و الثانی: یرفع الله تعالی عنه عذاب القبر و الثالث: یعطی کتابه بیمینه و الرّابع: یمر علی الصراط کالبرق الخاطف و الخامس: یدخله الله تعالی الجنة بلا حساب و لا عذاب. یعنی هر کس نماز خود را با جماعت بخواند برای او پنج چیز هست: 1ـ در دنیا او فقیر نخواهد شد. 2 ـ عذاب قبر را خداوند از او بر می دارد. 3ـ و نامه اعمالش را از سمت راست دریافت می کند. 4ـ و از پل صراط مانند برق خواهد گذشت. 5ـ و خداوند بدون حساب و عذاب او را داخل بهشت می کند.

ای مسلمان: زنا را گناه می دانید، ترک نماز جرمش از زنا بیشتر است، رشوه را گناه می دانید، ترک نماز جرمش از رشوه بیشتر است، قتل را گناه بزرگی می دانید، ترک نماز جرمش از قتل بیشتر است، شیطان فقط سجده را انکار کرد، آیا شیطان زنا کرده بود، مرتکب قتل شده بود؟ شراب نوشیده بود؟ قمار کرده بود؟ با خدا کسی را شریک قرار داده بود؟ شیطان منکر سجده شد، یک سجده را انکار کرد برای همیشه مردود شد.
شیطان كه رانده گشت بجز یك خطا نكرد * خود را براى سجده آدم رضا نكرد * شیطان هزار مرتبه بهتر ز بى نماز * او سجده بر آدم ، این بر خدا نكرد.

خداوند متعال نیز در این خصوص در آیه ی 277 سوره ی بقره اینچنین میفرماید: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَآتَوُاْ الزَّكَاةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ. به راستی کسانی که ایمان آورده اند و اعمال شایسته انجام داده اند، و نماز را برپا داشته اند و زکات را پرداخته اند، پاداش آنان نزد پروردگارشان برایشان محفوظ است و نه ترسی بر آنهاست و نه ایشان اندوهگین میشوند.

غفلت تا کی؟ نماز مرز میان انسانیت و شرک است. انسان مسلمان هیچ وقت نماز را ترک نمیکند. انسان مسلمان به هیچ وجه نماز را حقیر نمی شمارد. فرد مؤمن واقعی در وقت نماز به نماز نمیگوید من کار دارم باید به کار بگوید من نماز دارم. کسیکه نماز خوان است دین دار است و کسیکه نماز نمیخواند دیندار نیست. پس ای دوستان! نماز خواندن مونس قبر است، سنگینی ترازوی اعمال است، هر که نماز را برپا داشت دین را برپا داشته است و هر که نماز را ترک کرد دین را منهدم کرده است، ترک نماز آدمی را به کفر می رساند، و نماز خواندن سبب کسب رضای الله می شود. نماز ستون دین است، نماز نور مؤمن است، نماز کلید بهشت است، اولین سؤال در قیامت نماز است.

فضايل صلوات

بسم الله الرحمن الرحیم

.
إِنَّ اللَّهَ وَمَلَائِكَتَهُ يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ ۚ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْهِ وَسَلِّمُوا تَسْلِيمًا.

    ﴿56-الأحزاب ﴾

.

.به راستي خداوند و فرشتگانش بر پیامبر (ص) صلوات می فرستند ای کسانی که ایمان آورده اید بر پیامبر (ص) صلوات و سلام بفرستید .
در این آیه خداوند منزلت و شرافــت رسول الله (ص) را در حال حیات و ممــات بیان فــرموده است و (صلوات) از طرف پروردگار رحمت و رضوانش است و از طرف ملائكه دعا و استغفار است و از طرف امت دعا و بزرگداشت امر خداوند است. {1}

ای عاشقان

 

 

ای عاشقان ای عاشقان هنگام کوچ است از جهان

در گوش جانم می رسد طبل رحیل از آسمان

نک ساربان برخاسته قطارها آراسته

از ما حلالی خواسته چه خفته‌اید ای کاروان

این بانگ‌ها از پیش و پس بانگ رحیل است و جرس

هر لحظه‌ای نفس و نفس سر می کشد در لامکان

زین شمع‌های سرنگون زین پرده‌های نیلگون

خلقی عجب آید برون تا غیب‌ها گردد عیان

زین چرخ دولابی تو را آمد گران خوابی تو را

فریاد از این عمر سبک زنهار از این خواب گران

ای دل سوی دلدار شو ای یار سوی یار شو

ای پاسبان بیدار شو خفته نشاید پاسبان

هر سوی شمع و مشعله هر سوی بانگ و مشغله

کامشب جهان حامله زاید جهان جاودان

تو گل بدی و دل شدی جاهل بدی عاقل شدی

آن کو کشیدت این چنین آن سو کشاند کش کشان

نور حق

بسم الله الرحمن الرحیم   

هر که خواهد همنشینی با خدا               گو نشین اندر حضور اولیا

 

خداوند تبارک و تعالی ارحم راحمین است مسلماً  هر مسلمانی که رو به سوی خدا نماید و دستورات او را انجام دهد مخصوصاً ذکر خدا را بنماید ،  أَلَابِذِكْرِ‌اللَّـهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ (رعد 28 ) خداوند می فرماید به تحقیق قلب مسلمان با ذکر خدا آرام می شود و در آن اطمینان حاصل می گردد الَّذِينَ يَذْكُرُ‌ونَ اللَّـهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُ‌ونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ رَ‌بَّنَا مَا خَلَقْتَ هَـٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ‌ (آل عمران 191) خدا در این آیه نیز تعریف آن کسانی را می کند که ذکر او را می نمایند کسانی که خدا را ایستاده و نشسته و بر پهلوهایشان افتاده (و در همه‌ی اوضاع و احوال خود) یاد می‌کنند و درباره‌ی عظمت قدرت خداوند فکر می کنند که خداوند این آسمانها و زمین و این مخلوقات را چگونه آفریده است ؟ خداوند تعریف این کسان را می نماید. خداوند به کرم خود به ما رحم کند که ما را جزو آنان حساب نماید که ذاکر باشیم ذکر خداوند همیشه در قلب ما باشد ؛ ایستاده ، نشسته یا در حال استراحت و بر پهلو افتاده به هر صورت که باشیم . زمانی که مشغول کار دنیایی هستیم و با زبان و دست خود کار دنیایی انجام میدهیم ولی دل و درونمان به ذکر خداوند  آبادان باشد ( دست به کار و دل به یار ) چون که تنها و تنها این به درد انسان خواهد خورد که انسان ذاکر باشد.

حکمت های نماز پنج گانه

 

 

نماز صبح ، پس همانا آفتاب وقتي طلوع مي كرد، گويا بر شاخ هاي شيطان طلوع مي كرد. پس

خدايم مرا امر فرمود كه قبل از طلوع خورشيد و قبل از آنكه كافر براي آفتاب سجده كند نماز صبح بخوانيم.

تا آنكه امتم براي خداوند سجده نمايد. و زود بجا آوردن آن در پيشگاه خداوند محبوبتر است . اين نمازي

 

است كه هم ملائكه شب و هم ملائكه روز شاهد و ناظر آن مي باشد.

همانا در هنگام زوال آفتاب غير از عرش خدا همه چيز تسبيح حضرت حق مي گويند و به حمد پروردگارم

مشغول مي گردند . و در آن هنگام پروردگارم بر من درود مي فرستد، در اين ساعت خداوند نماز را بر امتم

 

فرض و واجب ساخت. كه خداوند در قرآن مي فرمايد:((به پا بدار نماز را از بازگشتگان خورشيد (نصفه ي

 

روز) تا تاريكي شب.)) و اين ساعتي است كه جهنميان را در قيامت به جهنم وارد مي كنند. پس هيچ

 

مؤمني نيست كه در اين ساعت به ركوع يا سجود و يا قيام مشغول باشد مگر اينكه خداوند جسدش را بر

 

آتش جهنم حرام مي گرداند.

 

و اما نماز عصر، و آن در ساعتي است كه آأم ابو البشر از ميوه ي شجره ي منهيه خورد و از بهشت خارج

 

شد. پس خداوند ذرّيه ي حضرت آدم را امر به نماز عصر نمود. و خداوند اين را براي امت من نيز اختيار

 

نمود. و اين نماز از محبوب ترين نمازها به پيشگاه حضرت حق است. و مرا توصيه نمود به حفظ بيشتر اين

 

نماز در بين نماز هاي يوميه. و اما نماز مغرب ، و آن در ساعتي است كه خداوند توبه ي حضرت آدم را در

 

آن ساعت پذيرفت ، كه سيصد سال پس از هنگام خوردن حضرت آدم از ميوه ي درخت منهيه تا قبول توبه

 

اش به طول انجاميد. حضرت آدم سه ركعت نماز مغرب به جا آورد، ركعتي براي خطاي خويش ، و ركعتي

 

براي خطاي حضرت حوا ، و ركعتي براي (شكرانه ي قبول) توبه اش پس خداوند اين سه ركعت را بر اممتم

 

فرض و واجب ساخت. مغرب وقتي است كه دعا در آن مستجاب است ، و پروردگارم به من وعده داد كه

 

دعاي مؤمنين را در اين وقت مستجاب نمايد. و اين همان نمازي است كه خداوند در قرآن مرا به آن امر

 

نموده و فرمود:((منزه شماريد خداوند را، هنگامي كه شب كنيد و هنگامي كه بامداد كنيد.))

 

(سوره روم،آيه17)

 

اما نماز عشا ، پس به راستي در قبر و در روز قيامت ظلماتي است، لذا پروردگارم به من و امتم به نماز

 

عشا امر فرمود براي نورانيت قبر و روشن ساختن آن ، و اينكه به من و به امتم نوري روي صراط عطا

 

فرمايد و هيچ قدمي نيست كه به سوي نماز عتمه و عشا برود مگر آنكه خداوند بدنش را از آتش جهنم

 

حرام مي گرداند و اين نمازي است كه پروردگار متعال آن را براي مرسلين و انبياي قبل از من اختيار

 

فرموده .

 

 

 

تا کی

تا کی غم آن خورم که دارم یا نه                     وین عمر به خوشدلی گذارم یا نه


پر کن قدح باده که معلوم نیست                     کاین دم که فرو برم بر آرم یا نه

کار خدا بی حکمت نیست

تنها بازمانده یک کشتی شکسته به جزیره کوچک خالی از سکنه افتاد.

او با دلی لرزان دعا کرد که خدا نجاتش دهد و اگر چه روزها افق را به دنبال یاری رسانی از نظر می گذارند، اما کسی نمی آمد.

سرانجام خسته و از پا افتاده موفق شد از تخته پاره ها کلبه ای بسازد تا خود را از عوامل زیان بار محافظت کند و داراییهای اندکش را در آن نگه دارد.

اما روزی که برای جستجوی غذا بیرون رفته بود، به هنگام برگشتن دید که کلبه اش در حال سوختن است و دودی از آن به آسمان می رود. متاسفانه بدترین اتفاق ممکن افتاده و همه جیز از دست رفته بود.

از شدت خشم و اندوه درجا خشکش زد............ فریاد زد: خدایا چطور راضی شدی با من چنین کاری کنی؟

صبح روز بعد با صدای بوق کشتی ای که به ساحل نزدیک می شد از خواب پرید. کشتی ای آمده بود تا نجاتش دهد.

مرد خسته، از نجات دهندگانش پرسید: شما از کجا فهمیدید که من اینجا هستم؟

آنها جواب دادند: ما متوجه علائمی که با دود می‌فرستادي شدیم.

داستان اخلاص

گویند: در بنی اسرائیل عابدی بود، شنید در آن نزدیکی درختی است که مردم آن را می پرستند. عابد در خشم شد و از بهر خدا و تعصّب در دین، تبر بر دوش نهاد و رفت که درخت را بِبُرد.

ابلیس به صورت پیری بر او ظاهر شد و پرسید کجا می روی؟ گفت: برای بریدن فلان درخت. ابلیس گفت: برو به کار عبادتت مشغول باش تو را چه کار به این کار؟ عابد سخت بر او آویخت و بر زمین زد و بر سینه او بنشست.

ابلیس گفت: دست از من بدار تا تو را سختی نیکو گویم. دست از وی بداشت. ابلیس گفت: این کار کار پیغمبران است نه تو. عابد گفت: من از این کار باز نگردم. دو بار با ابلیس در آویخت و او را به زمین زد. بار سوم ابلیس گفت: تو مردی درویش هستی و مَؤُنتِ تو با مردمان است. این کار را به دیگران واگذار، من روزی دو دینار زیر بالین تو گذارم که هم هزینه خود کنی و هم به دیگر عابدان دهی.

عابد پیش خود گفت: یک دینار آن صدقه دهم و دینار دیگر خود به کار برم و این کار بهتر از درخت برکندن است که مرا بدان نفرموده اند و من پیغمبر نیستم. دیگر روز دو دینار زیر بالین خود دید و بر گرفت. تا روز سوم که هیچ دیناری بر بالین ندید.

 تبر برداشت و عازم بریدن درخت شد. ابلیس در راه رسید و به او گفت: ای مرد! این کار کار تو نیست، و با هم در آویختند. ابلیس او را بر زمین زد و بر سینه او نشست. عابد پرسید: چه شد که آن دو بار من تو را زمین زدم و این بار درماندم؟ گفت: آن دو بار بهر خدا در آویختی و این بار بهر دینار!

 اول برای خدا به اخلاص آمدی و از جهت دین خدا خشم گرفتی، خداوند تو را نیرومند ساخت؛ اکنون بهرِ طمع خویش آمدی و از بهر دنیا خشم گرفتی و پیرو هوای نفس خود شدی، لاجرم ناتوان شدی

آنگاه که خدا هم بیاد توست

فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ(البقرة/152

پس به ياد من باشيد، تا به ياد شما باشم! و شکر مرا گوييد و (در برابر نعمتهايم) کفران نکنيد

پند لقمان به فرزندش

اى پسرم! تو از آن روزى که به دنیا آمدى، پشت به دنیا و رو به آخرت کردى، و خانه‌اى که دارى به طرف آن مى‌روى نزدیک‌تر از خانه‌اى است که از آن دور مى‌شوى،

پسرم همواره با علما بنشین ولى با آنان بحث مکن، که اگر چنین کنى از تعلیم تو دریغ مى‌ورزند، و از دنیا به قدر نیازت استفاده کن، و یک باره دنیا را ترک مکن، و گرنه سربار جامعه خواهى شد، و در دنیا آنچنان داخل مشو که به آخرتت ضرر رساند،

آن قدر روزه بگیر که از شهوتت جلوگیرى کند، و آن قدر روزه مگیر که از نماز بازت دارد، زیرا نماز نزد خدا محبوبتر از روزه است.

مصلحت بندگان در کلام پروردگار

. وَمَا أَصَابَكُم مِّن مُّصِيبَةٍ فَبِمَا كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ وَيَعْفُو عَن كَثِيرٍ

آنچه از مصائب و بلا به شما مي‌رسد ، به خاطر كارهائي است كه خود كرده‌ايد . تازه خداوند از بسياري ( از كارهاي شما ) گذشت مي‌كند

پس برادر ما را از عالم غیب وفردای خود خبری نیست،

قرار نیست دنیا آنگونه باشد که ما میخواهیم ، هر آرزویی داریم برآورده شود،هیچ مصیبت و ناکامی به سراغمان نیاید،هرآنچه فکر میکنیم درست باشد

مهم این است که به خدای خود اعتماد کنیم شاید ناکامی امروز مقدمه موفقیت فردا باشد

چرا صبر نکنیم تا به آنچیزی برسیم که خدا برایمان میخواهد که بسی بهتر است!

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ:

اي كساني كه ايمان آورده‌ايد ! از بردباري و نماز ( در برابر حوادث سخت زندگي ) كمك بگيريد ( و بدانيد كه ) خدا با بردباران است

..إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ      خدا با شكيبايان است  (انفال 46)

..وَاللّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ      خداوند شكيبايان را دوست مي‌دارد (آل عمران 146)

....وَعَسَى أَن تَكْرَهُواْ شَيْئاً وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ وَعَسَى أَن تُحِبُّواْ شَيْئاً وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ وَاللّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لاَ تَعْلَمُونَ (بقره216)

چه بسا چيزي را دوست نمي‌داريد و آن چيز براي شما نيك باشد،

و چه بسا چيزي را دوست داشته باشيد و آن چيز براي شما بد باشد

و خدا ( به رموز كارها آشنا است و از جمله مصلحت شما را ) مي‌داند

و شما نمي‌دانيد

آیا باور نداریم که:

..إِنَّ اللّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيماً          بيگمان خداوندنسبت به شما مهربان بوده

..وَمَا أَنَا بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيدِ              و من كمترين ستمي به بندگان نمي‌كنم .